Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18591 K.2020/1817

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın üzerine atılı suçun TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son. maddeleri kapsamında olup alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan alt sınır nazara alınarak, CMK'nin 150/3. maddesinin açık hükmü gereği zorunlu müdafii atanmış ise de; sanığın mahkemece bizzat müdafii huzurunda CMK'nin 147 ve devamı maddelerine göre savunmasının alınması gerekirken, müdafii huzurunda alınmayan savunmasının hükme esas alınması suretiyle CMK'nin 150/2 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2)Sanığın, katılanı hem duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak hem de yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken kastın yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesi ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak verilen "1 yıl 6 ay hapis" cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırımı sonucunda “1 yıl 15 ay hapis cezası” yerine hesap hatası yapılarak “2 yıl 3 ay hapis" cezası verilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,