Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18876 K.2020/873

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyiz isteminin suç vasfına yönelik olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4)Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas-2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz kanun yoluna başvurulması halinde, temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz istemi üzerine işin esasına girilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a)Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesinde "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklinde değişiklik yapılmış ise de;

suç tarihinden sonra yapılan söz konusu değişikliğin sanık aleyhine olduğu ve değişiklik tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği, CMK'nin 231. maddesindeki diğer koşulların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yalnızca "sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bulunması" nedeniyle, yasal olmayan gerekçe ile CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden, sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 125/1-3-a, 125/4. maddeleri gereğince belirlenen "425 gün" adli para cezası üzerinden, TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında "354 gün" yerine hatalı hesaplama sonucu "387 gün" adli para cezasına hükmedilmesi ve bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 52/2. maddesi gereğince, gün para cezasının 20 TL'den çevrilmesi suretiyle sanığın "7.080 TL" yerine "7.740 TL" adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,