Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18933 K.2020/2392

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Mağdur hakkında düzenlenen Erzincan Üniversitesi ...

Gazi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 06.08.2015 tarihli raporunda, mağdurun yaşamını tehlikeye sokan duruma neden olacak şekilde yaralanmasına sebep olan bulgunun denetime olanak verecek açıklıkta belirtilmemesi ve mağdurda oluşan sağ femur parçalı kırığının hayati fonksiyonlarına etkisinin ağır (5.) derece olması dikkate alındığında, anılan raporda mağdurun yaralanmasının duyu veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda görüş bildirilmemesi karşısında, hükme esas alınan bu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla;

mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları, varsa film ve grafileri temin edilerek, mağdurun bu evraklar ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkiyle, yaralanmasının özellikle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olup olmadığı, duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususlarında ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddesindeki tüm unsurları da içerecek şekilde mağdurun yaralanmasının niteliği hususunda kesin raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

c) Sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen "1 yıl 6 ay" hapis cezasının, TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırılması, ardından hükmedilen "2 yıl 12 ay" hapis cezasının 5 yıldan az olması nedeniyle, TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım uygulanmadan, doğrudan TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

ç) Sanığın yaralama eylemi sonucunda mağdurun hem yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması karşısında; birden fazla nitelikli hal ihlalinin ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği, sanığın sadece en ağır sonuç olan yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacağı, TCK'nin 86/1. maddesine göre temel cezanın TCK'nin 3. maddesi gereği cezada orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan sonuca etkili olacak şekilde uzaklaşılarak belirlenmesinden sonra, TCK'nin 86/3-e, 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 87/3. maddesi ile ayrıca artırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,