Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/19077 K.2020/2733

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın mağdura karşı kasten yaralama eylemi sonucunda mağdurdaki yaralanmanın yüzünde sabit ize ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralayan sanık hakkında, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşmak gerektiği halde asgari hadden ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

Mahkemece, ilk haksız hareket hareketin kimden geldiğinin belirlenemediğinden bahisle sanık lehine haksız tahrik indirimi yapıldığının belirtilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken, TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince asgari hadden indirim yapılması gerekirken; (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından,

Sanık hakkında TCK'nin 86/1., 86/3-e maddeleri gereğince belirlenen ''1 yıl 6 ay'' hapis cezası üzerinden TCK'nin 87/2-b maddesi uyarınca 2 kat arttırım yapılırken, ''3 yıl 18 ay'' hapis cezasına çıkartılması gerekirken, artırım sonucu gösterilmeksizin sanığın doğrudan 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, sonuç ceza doğru olarak belirlendiğinden ve sonuca etkili olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.