KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2019/19254 E., 2020/1625 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Oluşa, beyanlara, katılan ...'a ait adli rapor içeriğine, iddianamenin anlatımına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın diğer sanıklar ile birlikte katılanı silahtan sayılan sopa ile yaraladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
2) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, katılan ... hakkında düzenlenen adli raporda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine ve CGK'nin 05/02/2019 tarihli ve E.2017/3-308-K.2019/61 sayılı kararına aykırı olarak sanığın cezasında (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. ve 87/3. maddeleri gereği hükmolunan “1 yıl 4 ay” hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında “1 yıl 1 ay 10 gün” yerine “1 yıl 1 ay 9 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
4) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/19254, K. 2020/1625, 23 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama