Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/19281 K.2020/4011

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdurun maruz kaldığı yaralanmanın yüzde sabit iz bırakıp bırakmadığı hususunda 18.06.2014 tarihinde Adıyaman Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ile 01.12.2015 tarihinde Gaziantep Adli Tıp Kurumundan alınan rapor arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, mevcut yaralanmanın nitelik ve derecesi ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulundan bu hususta rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yüzde sabit iz oluşmadığı yönündeki kabul ile eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Olay günü, sanığın, iş yeri komşu olan ...'ın internet cafesinde, mağdur ile olaya tanık olan ...'un tartışmasına müdahale ettiği, tarafları ayırıp kendi dükkanına geri döndüğü, ardından mağdur ...'ın uzaklaştırıldıktan kısa bir süre sonra bıçakla sanığın dükkanına geri gelmesi üzerine çıkan olayda, mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik nedeniyle TCK'nin 29. maddesine göre sanık hakkında cezasından asgari oranda (1/4) oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,