Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/19302 K.2020/2153

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkumiyetlerinden en ağır cezayı içeren Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2013 tarihli ve 2009/763 Esas 2009/1630 Ek Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 203/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezasına ilişkin 08.02.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Bursa (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.09.2012 tarihli ve 2011/282 Esas - 2012/997 Karar sayılı 23.10.2012 tarihinde kesinleşen ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. maddesi gereğince 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.09.2012 tarihli ve 2011/282 Esas- 2012/997 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK’nin 106/1-1. maddesi uyarınca “tehdit” suçuna ilişkin olup, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre söz konusu suçun uzlaşma kapsamına alınmış olduğu nazara alınarak,

yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın olumlu sonuçlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca ilamları bulunan sanık hakkında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2011 tarihli ve 2011/10-214 Esas - 2011/270 Karar sayılı ilamı gereğince tekerrüre esas alınması gereken ilam infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.