Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/1949 K.2019/10598

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanığın denetim süresinde işlediği suçun TCK'nin 86/2-3-a maddeleri uyarınca eşe karşı basit yaralama suçu olduğu ve uzlaşma kapsamında olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2-Sanığın, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında müştekiye yönelik eylemi açısından 5237 sayılı TCK'nin 86/2-3-a ve 62 maddeleri gereğince hapis cezasına hükmedilip, sonuç cezanın para cezasına çevrilmesi suretiyle, CMK'nin 231/11. maddesine aykırı davranılması, aleyhe temyiz olmadığından,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

3-Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edildikten sonra bu ceza TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından,

4-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine hükmedilmiş ise de para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde belirtildiği ve infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, tüm bu hususlar bozma nedeni olarak görülmemiştir.