Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/2054 K.2019/17195

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün sanık adına mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve tebliğ imkansızlığı nedeniyle muhtara tebliğ edildiği görülmüş olup, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. ve 31. maddelerine göre sanığın mernis adresinde oturup oturmadığı veya mernis adresinden sürekli olarak ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmeden doğrudan aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre işlem yapılarak tebliğ evrakının muhtara teslim edilmesi nedenleriyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz süresi yönünden eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu değerlendirilerek ve tebliğnamenin redde ilişkin görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesince TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmedilmesi ve hükmedilecek hapis cezasının TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesi gerekirken, tercih edilen hapis cezasının TCK'nin 58/3. ve 50/2. maddelerine aykırı şekilde adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç ceza itibariyle tekerrür hükümlerinin uygulama imkanının ortadan kaldırılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.