Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/207 K.2019/2054

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Gerekçeli karar başlığında mağdurun adı ve soyadının yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

2) Kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında sanık hakkında infaz edilecek hüküm, kurulan yeni hüküm olacağından kararın dayandığı tüm delillerin, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,

hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerektiği nazara alınmadan, yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulmak suretiyle Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

3)Sanığın mağdur ...’yı kırıktan hayat fonksiyonlarını hafif (1) derecede etkileyecek nitelikte yaralaması, temyiz dışı diğer mağdur ...’i ise basit kasten yaralaması eylemleri nedeniyle cezalandırılması istemi ile hakkında kamu davaları açılmasına rağmen, mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 27.01.2009 tarihli kararında mağdur ...’a yönelik eylem yönünden şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine, mağdur ...’e yönelik eylem için ise sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Kabule göre,

4) Sanığın kasten yaralama eylemi sonucunda mağdurun kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanun değişikliğinden önceki ve sonraki haline göre denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı somut olaya dair uygulaması hükmün gerekçesinde gösterilip, lehe kanun karşılaştırması bu şekilde yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede yazılı bulunmayan cezayı artıran TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

6) Sanığın TCK'nin 86/1, 87/3 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden sonra, sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunması üzerine, açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, TCK'nin 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine muhalefet edilmesi,

7) 5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesi seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulamayı düzenlemiş olup, seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi ile uygulama yapılacağı, diğer seçenek tedbirlerinin kanuni süresi içerisinde yerine getirilmeye başlanmaması ya da başlandığı halde devam edilmemesi halinde TCK'nin 50/6. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemece hapis cezasının kısmen ya da tamamen infazına dair bir karar verileceği gözetilmeksizin, hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığa bu maddede belirtilen şekliyle ihtarat yapılmasına karar verilmek suretiyle infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,