Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/232 K.2019/8492

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...’yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunu’nun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafiinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık hakkında mağdurlar ... ve...’u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Suç tarihinde taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve sanığın da vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olaya ilişkin olarak mahkemece yapılan yargılama sonucunda; ilk haksız hareketin kimden geldiğinin dosya kapsamından anlaşılamadığının ve sanığın kendisine yönelik bir saldırının olacağını düşünmesi üzerine aracında bulunan tüfeği alarak rastgele ateş ettiğinin kabulü ve yine haklarında sanık sıfatıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen karşı grupta yer alan ..., ... ve ... yönünden bu nedenle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması karşısında, ...

Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4...238 Esas - 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,