Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/2524 K.2019/10223

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın annesi olan mağdur ...'nin savcılıkta verdiği 27.01.2014 ve 05.03.2014 tarihli ifadelerinde, sanığın uyuşturucu madde alabilmek için kendisinden para istediğini, para veremeyince de kendisini darp ettiğini iddia etmesi karşısında; eylemlerin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nin 149/1-d, 35. maddelerinde düzenlenen nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturması ihtimali nedeniyle, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2015 tarih, 2015/46 numaralı iddianamesi ile sanığın mağdura yönelik 25.01.2014 ve 05.03.2014 tarihli kasten yaralama suçlarını işlediği iddiasıyla 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca iki kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı halde, hangi tarihli eylemi hakkında mahkumiyet kararı verildiği hükümde ve gerekçede denetime olanak verecek şekilde belirtilmeden, yazılı şekilde TCK'nin 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

3) Sanığın cezasından takdiri indirim uygulanırken, uygulanan kanun maddesinin hükümde "TCK'nin 62. maddesi" olarak gösterilmemesi,