Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3132 K.2019/10355

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar mahkeme tarafından direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bozma doğrultusunda işlemler yapıldığı, bu itibarla direnme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1)Sanığın üzerine atılı suçun TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son maddeleri kapsamında olup alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan alt sınır nazara alınarak, CMK'nin 150/3. maddesinin açık hükmü gereği zorunlu müdafii atanmış ise de; sanığın mahkemece bizzat müdafii huzurunda CMK'nin 147 ve devamı maddelerine göre savunmasının alınması gerekirken, müdafii huzurunda alınmayan savunmasının hükme esas alınması suretiyle CMK'nin 150/2 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2)Sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak verilen "2 yıl 6 ay hapis" cezasının, TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında artırımı sonucunda "3 yıl 9 ay hapis cezası" yerine "4 yıl 12 ay hapis" cezası verilmesi, bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 87/2-b maddesi uyarınca iki kat artırım yapılması sonucunda “9 yıl 27 ay hapis cezası” yerine “12 yıl 36 ay hapis cezası” verilmesi, devamında TCK'nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken "8 yıl 16 ay 15 gün hapis" yerine "10 yıl 30 ay hapis" cezası verilmesi suretiyle hesap hatası yapılması,

3)Mahkemece direnme kararı verildiği halde ilk hükümden farklı karar verilmesi ve direnme gerekçesinin belirtilmemesi suretiyle çelişki oluşturulması,