Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3171 K.2019/11104

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Tarafların karşılıklı olarak kavga ettikleri ve mağdur hakkında da sanığı kasten yaralama suçundan mahkumiyet verilen olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı dışında kayıt bulunmaması ve mahkemece sanığın suç işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılması ve mağdurun kardeşi olan sanıktan şikayetçi olmaması karşısında, maddede öngörülen diğer şartlar açısından da bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceği hususunda bir karar verilmesi gerekirken, "sanığın, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu görülmekle" şeklindeki, yerinde olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi hükmünün uygulanmaması,