Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3199 K.2019/10249

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Müştekinin “sanık ile tanık...'in aralarında tartışmaya başladıkları, kendisinin aralarına girmeye çalışırken de sanığın...'e vuracağım diye kendisine yumruk attığına” dair beyanına, kabulün de bu şekilde olmasına göre sanığın yaralama eylemini 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesindeki olası kast ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla olası kast ile basit yaralamadan hüküm kurulması gerekirken kasten basit yaralamadan hüküm kurulması,

2) Sanığın mükerrir olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesinde zorunluluk bulunması ve tekerrüre esas alınan Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2008 tarih ve 2008/718 Esas – 2008/784 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak,

5237 sayılı TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,