Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3287 K.2019/11242

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkla birlikte yargılanan suça sürüklenen çocuk 18 yaşını bitirmediği halde 09.09.2015 oturum ile ve hükmün açıklandığı 25.11.2015 günlü günlü oturumun kapalı yerine açık yapılması telafisi mümkün bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Suç tarihinde tekerrüre esas başka mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.1997 tarihinde kesinleşen, 29.12.1995 tarih ve 1995/48 Esas, 1995/172 Karar sayılı ilamın infaz edilip edilmediği, ceza zamanaşımına uğrayıp uğramadığı araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

3)Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ile birlikte, TCK'nin 58/6-7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra "denetimli serbestlik tedbirinin" de uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,