Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3376 K.2019/11408

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, işlettiği gazinoya müşteri olarak gelen katılana kapanma saatinin geldiğini söylemesi üzerine katılanın hakaret ederek kendisine saldırdığını beyan etmesi karşısında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı anlatımlar bulunduğu da gözetilerek, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması,

bu hususun tespit edilememesi halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih, 2002/4 -238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu halin sanık lehine TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi de nazara alınarak TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında silahla basit yaralama suçu nedeniyle, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, mahkemece de sanığın eylemi silahla basit yaralama olarak kabul edilmiş olmasına rağmen, TCK'nin 86/3-a maddesi ile hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,