Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3694 K.2019/11137

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ...’un soruşturma aşamasında alınan beyanında suç tarihinde (inceleme dışı sanık) ... kendisini bıçakladıktan sonra yanındaki şahsın başına motosiklet kaskıyla vurduğunu, yine soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan tanık ....’ın bağrışma sesleri gelen suç yerine baktığında iki şahsın bir şahsa bıçak salladığını gördüğünü belirtmesine,

oluşa, “müştekiden alacaklı olan (inceleme dışı sanık)...'ın olay günü alacağını istemek için arkadaşı sanık ... ile müştekinin adresine gittikleri, apartman girişinde alacak verecek meselesinden dolayı tartıştıkları, bu tartışma esnasında sanık ...'ın adli emanete kayıtlı bıçakla müştekinin sağ kol medial bölgeye vurarak ulnar sinir hasarına, sanık ...'nin ise kaskla müştekinin sol femoral medial bölgesine vurarak kolundan basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına” neden olduğu şeklindeki kabule ve tüm dosya kapsamına göre,

sanıkların fiil ve mağdurun üzerinde birlikte hakimiyet kurarak yaralama eylemini 5237 sayılı TCK'nin 37. maddesi uyarınca iştirak halinde gerçekleştirmeleri; sanığın TCK'nin 37/1. maddesi yollaması ile TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,