Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/378 K.2019/8167

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen hapis cezasının, katılanın yüzde sabit iz nitelikte yaralanması nedeniyle TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılmasına karar verilmeden ve uygulama maddesi olan TCK'nin 87/1-c-son maddesi gereğince, sanığın doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılması,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son ve 29. maddeleri gereği hükmolunan “3 yıl 9 ay” hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) Yüzde sabit ize ilişkin raporun bizzat muayene sonucu düzenlenmesinin zorunlu olmasına karşın, katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda Van Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.03.2014 tarihli evrak üzerinden düzenlenen raporunun hükme esas alındığı anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ve adli raporları ile birlikte en yakın adli tıp şube müdürlüğüne gönderilmesi suretiyle, yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,