Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3798 K.2019/13769

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 223., 230. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre;

2) Sanığın, üzerine atılı kasten yaralama ve hakaret suçlarını hastanede doktor ve güvenlik görevlisi olarak çalışan katılanlara karşı yerine getirdikleri kamu görevi nedeniyle işlediğinin anlaşılması karşısında, katılanlar ... ve ...'ın olay tarihi itibariyle 5188 sayılı Kanun'un 3, 11, 12, 13. maddeleri anlamında özel güvenlik görevlisi olup olmadığı da Valilik makamından sorularak kesin bir biçimde tespit edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-c ve 125/3-a maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,