Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3834 K.2019/11997

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre sanık ile müştekinin karşılıklı olarak birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli esas 2002/4-238-2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi durumunda sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Hükmün (B) paragrafının birinci bendinde, sanığın 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, yine aynı paragrafın beşinci bendinde; “Sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiğinden 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” dair karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,