Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3961 K.2019/11986

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçların, 5237 sayılı TCK'nin 151/1. maddesinde yer alan “Mala Zarar Verme” ve TCK’nin 86/2. maddesinde yer alan “Kasten Yaralama” suçlarına ilişkin olduğu, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre “Mala Zarar Verme” suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/126 Esas ve 2015/211 Karar sayılı ilamına konu suçlar yönünden uzlaştırma usulünün uygulanıp uygulanmadığının araştırılması,

uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresi içinde başkaca kasıtlı suçtan mahkum olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2) Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan sonra sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle dosya yeniden ele alınıp bir hüküm kurulurken, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia,

savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan, eski tarihli karara atıf yapılmak suretiyle gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

3) Oluş, dosya kapsamı ve kabule göre sanığın yargılama konusu eylemini, gece saat 02:00 civarında 179 promil alkollü vaziyette ikametinin kapısını çalarak kendisiyle sohbet etmek isteyen mağdura karşı gerçekleştirdiği nazara alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin, TCK’nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesine uygun şekilde üst seviyeden (¾) oranında uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

4) Gerekçeli karar başlığında mağdurun kimlik bilgilerine yer verilmemek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,