Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4127 K.2019/11590

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddelerinde düzenlenen silahla kasten yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama sonunda, olayda silah kullanmadığı kanaatiyle sanığın eyleminin, TCK'nin 86/2. maddesi gereğince basit kasten yaralama suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında, basit kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla;

sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK' nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştıma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabule göre de;

2) Haksız tahrik oluşturan eylemin mağdurun, sanığa hakaret etmesinden ibaret olmasına göre TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi gözetilerek cezadan TCK'nin 29. maddesine gereğince asgari oranda (1/4) indirime gidilmesi yerine yazılı şekilde (2/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas -2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,