Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4229 K.2019/12191

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarih ve 2015/243 Esas, 2015/395 Karar sayılı ilamı ile mağdurlar ... ve ...'ya yönelik yaralama eylemleri nedeniyle verilen kesin nitelikte adli para cezalarına karşı sanığın temyiz talebinde bulunduğu ancak mahkemece 05.11.2015 tarihli ek karar ile hükümlerin kesin nitelikte olması nedeni ile temyiz taleplerinin reddine karar verildiği , ek kararın sanık tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığından sadece sanık ...'in mağdur ...'ya yönelik işlediği iddia edilen yaralama suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan temyiz itirazının yapılan incelemesinde;

1) Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de ihbara konu Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarih 2015/69 Esas, 2015/54 Karar sayılı ilamında uygulanan ve 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde tanımlanan basit yaralama suçunun hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253.maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınmış olması gözetilerek,

mahkemece uzlaştırma yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, CMK'nin 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek;

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde sanık hakkında TCK'nin 29/1. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,