Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4405 K.2019/8554

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edildiği ve sonuç olarak doğrudan 1.100 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ve müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 66/3. maddesindeki "Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halleri de göz önünde bulundurulur." ve yine aynı maddenin 4. fıkrasındaki "Yukarıdaki fıkralarda yer alan sürelerin belirlenmesinde suçun kanunda yer alan cezasının yukarı sınırı göz önünde bulundurulur." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğa yüklenen TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3. maddelerinde düzenlenen silahla kemik kırığı meydana getirecek şekilde kasten yaralama suçu bakımından öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin, TCK'nin 66/1-d, 66/2,

67/4. maddeleri gereğince "7 yıl 12 ay" değil "10 yıl 15 ay" olduğu ve inceleme tarihi itibariyle henüz olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı CGİK'in 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,