Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4491 K.2019/13117

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullandığı cihetle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 37/2 maddesi kapsamında kaldığının tüm dosya kapsamından anlaşılmasına karşın; sanık hakkında uygulama maddesinin TCK’nin 37/1 olarak yazılarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden;

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi, yasaya aykırı ise de.

5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.