Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4515 K.2019/11133

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mahkemece, savunması alınan ve dosya içerisinde mevcut adli sicil kaydı yüzüne okunmayan sanık hakkında, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin, ek savunma hakkı tanınmadan uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2011 tarihli 2010/432 Esas, 2011/292 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesindeki hırsızlık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince tekerrüre esas olarak en ağır ceza içeren ilamın esas alınması gerektiği, sanığın adli sicil kaydında yer alan Haymana Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2010 tarih, 2008/78 Esas - 2010/55 Karar sayılı ilamının, tekerrüre esas alınan ilamdan daha ağır ceza içerdiği gözetilmeden, daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,

4) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,