Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4592 K.2019/12498

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Gerekçeli karar başlığında, şikayetten vazgeçen ...’in sıfatının “mağdur” yerine “müşteki” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK'nin 232/2-b maddesine aykırı davranılması,

2) Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

3) Mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Selahaddin Eyyubi Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan 21.07.2015 tarihli raporun geçici rapor olduğu belirtilmekle, mağdurun tüm tedavi evrakları, varsa film ve grafileri temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile meydana gelen yaralanmanın niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve 5237 Sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun (6763 Sayılı Kanun'da suça sürüklenen çocuklar için uzlaşma konusunun da dikkate alınarak) belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Mağdur ...’in ifadelerinde, suça sürüklenen çocuk ...'un telefonunu kırması nedeniyle aralarında tartışma çıktığını, ...'un arka cebinde bulunan bıçağı çıkartarak rastgele sallamaya başladığını, bıçaktan korunmak için kolunu bıçağın önüne tutunca bıçağın sol kolunun bir kısmını kestiğini beyan etmesi,

suça sürüklenen çocuk ... da, olay günü elindeki telefonuyla oynadığı sırada mahalleden tanıdığı ...’in eliyle telefona vurması üzerine telefonun yere düşüp kırıldığını, bu nedenle aralarında tartışma çıktığını, ...’in yumruk sallaması üzerine cebinde bulunan bıçağı çıkartıp ...’e salladığını savunması ve mağdur ...’e ait adli raporda “sol el bilekte yaklaşık 1.5 cm boyutunda kesi” şeklindeki bulgu karşısında, suça sürüklenen çocuğun haksız tahrik altında kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde, “suç kastının bulunmaması” şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,