Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4602 K.2019/12915

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına, olay yerinde bulunan tanık beyanına göre; suçun nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bozma istemli düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun 20.01.2014 tarihinde Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden alınan raporunda "sol tarafta çökme şeklinde fraktür, sağa eksternal deviasyon olduğunun" belirtilmesi karşısında, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz oluşturup oluşturmadığı ve mağdurun sanığın kendisine mermer parçası ile vurduğunu beyan etmesine göre bu yaralanmanın silahtan sayılan cisimle meydana gelip gelmediği hususlarında rapor alınmadan hüküm kurulduğu anlaşıldığından, yaralanmaya ilişkin tüm tedavi evrakları, film, grafi ve raporların Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek kati rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mahkemece, mağdur ile sanık arasında çıkan tartışma esnasında, mağdurun sanığa küfür etmesi nedeni ile mağduru darp ettiğinin kabul edilmesine göre, sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanırken 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından asgari (1/4) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,