Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4645 K.2019/13260

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkili hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla, bu kapsamla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın mağdura karşı tüfek ile gerçekleştirdiği kasten yaralama eylemi neticesinde, mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesine ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak nitelikte nitelikte yaralandığının anlaşılması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, sanığın kastının yoğunluğu, mağdurda oluşan yaralanmanın birden fazla olması, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesi ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından;

Kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 86/1,86/3-e maddesi ile belirlenen cezanın TCK’nin 87/2-b maddesi ile iki kat arttırılması, bulunan cezanın 8 yıl hapsin altında kalması halinde TCK'nin 87/2-son maddesi gereğince 8 yıla çıkarılması gerekirken, TCK’nin 86/1. ve 86/3-e maddelerinin tatbikinden sonra TCK’nin 87/2-b-son maddeleri işaret edilerek cezanın doğrudan 8 yıla çıkartılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılmış ise de bu husus sonuç ceza üzerinde etkili olmadığından;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140E.-2015/85K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.