Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/472 K.2019/4143

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Temyize konu olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanık hakkında bozma öncesi verilen hükümde TCK'nin 86/2, 87/1-c maddeleri uyarınca “16 ay” hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin lehe temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 17/04/2018 tarihli, 2017/13106 Esas, 2018/7016 Karar sayılı bozma ilamı ile yüzde sabit iz niteliğindeki yaralamanın Adli Tıp Kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesi ile hükmün bozulduğu,

bozma sonrası yapılan yargılamada bozma ilamının gereklerine uyularak temel cezanın TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca tayin olunduğu ancak CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek bu cezanın “16 ay” hapis cezası olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/03/2008 tarihli ve 2008/6-47 Esas -.2008/43 Karar sayılı ilamında, “sanığın önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak,

sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağı” hususunun belirtilmesine göre, sanık hakkında doğru uygulama yapılarak hükmedilen “2 yıl 6 ay” hapis cezasının sonuç ceza 2 yıldan fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya ilişkin olduğundan, kazanılmış hak nedeniyle belirlenen “16 ay” hapis cezasının yukarıda açıklanan nedenlerle 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenmemesi gerektiği aksi takdirde hatalı uygulamadan sanığın ikinci defa faydalandırılmış olacağı gözetilmeden,

yazılı şekilde cezanın ertelenmesine karar verilmesi,