Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4825 K.2019/12711

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması, ancak kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumu değerlendirerek;

cezanın yarısına kadar belirlenecek bir kısmının infaz edilmemesi ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair cezanın bireyselleştirilmesi hükümlerinin tatbik edilebileceği, bunun dışındaki hususlarda hükmün değiştirilemeyeceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine aykırı olarak,

30.12.2011 tarihli kararda 86/1, 87/3, 29 ve 62. maddelerinin tatbiki ile 7 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmiş iken hüküm açıklanırken 86/1, 87/3, 29 ve 62. maddelerinin tatbiki ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle 5 ay 25 gün hapis cezasına hükmolunarak TCK’nin 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç olarak 3500 TL adli para cezasına hükmolunması, ve yine alacak meselesinden kaynaklı hukuki ihtilafın haksız tahrik nedeni olamayacağı gözetilmeyerek,

sanığın eylemini tahrik altında kalarak işlediği gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.