Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/5287 K.2019/12495

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile katılanın suç tarihinde evli olup aralarında anlaşmazlık bulunduğu ve ayrı yaşadıkları, olay günü sanığın eve geldiğinde evde başka bir erkek şahsı üçlü kanepenin arkasında bulduğu, akabinde bu duruma kızarak eşi olan katılanı kasten yaraladığı olayda, sanığın haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece "müştekinin bir başka erkek şahsı eşi yok iken eve almasının uygun olmadığı ve mahkememizde oluşan vicdani kanının da bu yönde oluştuğu, hatta üçlü kanepenin arkasına saklanmasının da bu hususu teyit ettiği,

sanığa karşı haksız bir hareketin olduğu, bu haksız hareket karşılığında sanığın tokatla vurduğu, bu durumda CMK'nin 223/4-d maddesi gereğince, sanığa karşı haksız hareket sonucundaki sanığın hareketinin haksızlık içeriğinin az olduğu ve ceza verilmemesi gerektiği" şeklindeki hatalı değerlendirme sonucu sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 223/4-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2) Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Şehit Kamil Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan 05.10.2015 tarihli raporun geçici rapor olduğu belirtilmekle, katılanın tüm tedavi evrakları, varsa film ve grafileri temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek meydana gelen yaralanmanın niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve 5237 Sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,