Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/5650 K.2019/13449

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanıklar ... ile sanık ... müdafiinin ve ..., ... ile sanık ...'ün temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre, temyiz istemlerinin sanık sıfatıyla ve kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu katılan sıfatıyla temyiz istemlerinin bulunmadığı anlaşılmakla, bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Mahkemece, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediğinden bahisle sanık lehine haksız tahrik indirimi yapıldığının belirtilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken,

TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince asgari hadden (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken.

(1/3) oranında indirim yapılmak suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, sanıklar hakkında bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.