KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2019/5866 E., 2019/13876 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Dosya kapsamına göre, sanığın adli sicil kaydında eski de olsa mahkumiyet kararı bulunduğu gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, sanığın sabıka kaydının incelenmesinde her hangi bir adli sicil kaydı bulunmadığı, arşiv kaydındaki cezanın adli sicilden silinerek arşiv kaydına alınmış olduğu,
yargılama konusu olan yeni suç tarihinin 16/03/2015 olması karşısında, suç tarihinden önce adli sicilden silinerek arşiv kaydına alınmış olan ve tekerrüre esas alınma süresi de geçmiş olan kasıtlı suçtan mahkûmiyetin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olmayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkasının silinme koşullarının oluştuğu nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sübjektif koşulları yönünden değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi yerine,
“sanığın adli sicil kaydında eski de olsa mahkumiyet kararı bulunduğu” şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2) Sanığın, eylemini on yaşında olan katılana karşı kamu görevlisinin sahip olduğu nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle işlediği olayda, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 86/3-b ve 86/3-c maddelerinin) bir arada bulunması nedeniyle, temel ceza tayininde, TCK'nin 61. maddesi gereğince sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
3) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 53/4. maddesi gereğince TCK'nin 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
4) Ertelenen hapis cezası için gerekçe gösterilmeden azami denetim süresi belirlenmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/5866, K. 2019/13876, 27 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama