Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/6013 K.2019/14352

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... her ne kadar aşamalarda atılı suçu işlemediğini savunmuşsa da; soruşturma aşamasında olay yerinde hiç bulunmadığını beyan etmişken kovuşturma aşamasında ise diğer sanık ... ile müşteki arasındaki kavgayı görerek ayırmaya çalıştığını bildirmesine, sanık ...'ın kendisini diğer sanık ... ile birlikte yaraladığını iddia eden müştekinin sanığa iftira atmasını gerektirir nitelikte bir husumetin bulunmamasına ve kaldı ki tarafsız görgü tanığı ...'nın aşamalarda sanığın olay yerinde olduğunu doğrulamasına göre; mahkemenin sanığın müştekiyi kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanıklarının adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas mahkumiyet hükümleri bulunduğu halde, sanıklar hakkında tayin olunan cezaların 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.