Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/6046 K.2019/13962

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kütahya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.04.2014 tarihli, 2012/1073 Esas ve 2014/435 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında basit kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/2 maddesi gereğince 2.400 TL adli para cezasına hükmolunarak 5271 sayılı CMK’nin 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmanının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 23.05.2014 tarihinde kesinleştiği, 5 yıllık denetim süresi içinde 24.08.2014 tarihinde sanığın hakaret suçunu işlediği, bu suçtan yapılan yargılama sonucunda Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 2014/717 Esas ve 2015/744 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında TCK’nin 125. maddesi gereğince 1.740 TL adli para cezasına hükmolunduğu, bu kararın da 24.11.2015 tarihinde kesinleştiği,

5271 sayılı CMK’nin 231/11 maddesi gereği denetim süresi içinde kasıtlı suçtan mahkum olan sanık ... hakkında yapılan ihbar üzerine duruşma açılarak bir karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarihli, 2014/145 Esas ve 2015/145 Karar sayılı kararı gereğince denetim süresi içinde kasıtlı suçtan mahkum olan sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması yerine yasal olmayan gerekçe ile ihbara konu edilen suçun kesin para cezasına ilişkin mahkumiyet olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi,