KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2019/6640 E., 2019/15638 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame ile sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı tehdit suçunu da işlediğinden bahisle cezalandırılması talep edilmiş olmasına rağmen, mahkemece yapılan yargılama sonucunda bu suç yönünden herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.12.2015 tarih ve 2015/1-640 Esas-2015/496 sayılı kararında belirtildiği üzere; sanık hakkında iddianameyle dava açıldıktan sonra karar verilmesinin unutulması durumunda, ortada temyize konu olabilecek bir hüküm bulunmadığından, bu eksikliğin bozmaya konu edilmesi mümkün olmayıp, karara bağlanmayan iddiayla ilgili zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
1) Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık ... hakkında müşteki ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Müştekinin yaralanmasına ilişkin Bandırma Devlet Hastanesinde görevli Kulak Burun Boğaz uzmanı tarafından düzenlenen 27.04.2015 tarihli adli raporda, meydana gelen burun kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derecede olduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği belirtilmiş olup, söz konusu raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/6640, K. 2019/15638, 11 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama