Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/6751 K.2019/14249

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34,230 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri gereği hükmolunan “2 yıl 21 ay hapis" cezasının, 87/1-d-son maddesi gereğince "5 yıl hapis" cezası yerine "8 yıl hapis" cezasına çıkarılması, devamında TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/2) oranında indirim yapılırken hapis cezasının "2 yıl 6 ay hapis" cezası yerine "4 yıl hapis" cezası ve yine TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken hapis cezasının "2 yıl 1 ay hapis" cezası yerine," 3 yıl 4 ay hapis"

cezası olarak hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,