Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/6777 K.2019/14750

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın temyiz dilekçesi içeriğine göre, hükmü sadece sanık sıfatıyla temyiz ettiği, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan sıfatıyla temyiz talebi olmadığı anlaşıldığından bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen karara ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13 Esas -12 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen karara ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın yaralama eylemini silahtan sayılan bıcak ile gerçekleştirdiği kabul edilerek artırım yapılırken uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi mahallinde eklenir maddi hata kabul edilmiştir.

Mahkemece, ilk haksız hareketin kimden geldiği belirlenemediğinden bahisle sanık lehine haksız tahrik indirimi yapıldığının belirtilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken,

TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince asgari hadden (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken.

(1/3) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.