Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/6928 K.2019/15815

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ... ve ... haklarında, mağdur sanık ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçlarından verilen “Beraat” kararlarına karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mağdur sanığın, 30.09.2014 tarihli celsede, sanıklardan şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında “katılan” sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 242/1. ve 260/1. maddeleri gereğince mağdur vekilinin hükmü temyiz yetkisi olmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında ...’e karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Taraflar arasında karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayın başlangıcına ilişkin taraflar arasında birbirinden farklı beyanlar bulunduğu, olayda mağdur sanık ...'in de yaralandığı anlaşılmakla, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması,

bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği durumlarda, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (1/4) oranında uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,