Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/6970 K.2019/15524

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

a)Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 223., 230. maddelerine aykırı davranılması,

b)Mağdur ...’nin yaralanmasına ilişkin Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 13.05.2013 tarihli raporda, “başın sol frontal bölgesinde sol kaş üzerinde 2 cm’lik kesi” şeklindeki yaralanması nedeni ile “yüzde sabit iz hususunda karar verilmek üzere kişinin tarafımıza muayeneye gönderilmesinin uygun olduğu” belirtildiği halde bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşılmakla,

mağdurun tüm tedavi evrakları ve raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde yeniden raporu aldırılarak sonucuna göre sanık ...’ın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c)Mağdur ... ve sanık ...’un beyanları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamından tarafların karşılıklı yaralama eyleminde bulunmaları ve mağdur ... hakkında Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 13.05.2013 tarihli raporda "sağ el 5. metakarp kırığı" olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdura ve sanığa ait tüm tedavi belgeleri celp edilip dosya ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek mağdur ...’ın elindeki kırığın boksör kırığı tabir edilen sanık ...’a vurması sonucu mu yoksa sanık ...’ın kendisine karşı eylemi sonucu mu meydana geldiği hususunda rapor aldırıldıktan sonra sanık ...’ın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

d)Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, mağdur sanık ...'ın mağdur sanık ...'a yumruk ile vurduğu, mağdur sanık ...'ın da mağdur sanık ...'a yumruk vurarak karşılık verdiği, akabinde, ...’ın koşarak evine doğru gittiği, peşinden de ...’ın geldiği, ...’ın eve gelerek evden aldığı bıçak ile mağdur sanık ...'ın üzerine saldırdığı, ancak isabet ettiremeden olay yerine gelen polis memurlarının tarafları ayırdığı olayda, olayın bir bütün olarak değerlendirilerek, sanık ...’ın sadece tamamlanmış kasten yaralama suçundan sorumlu tutulması, olayda silahtan sayılan bıçak

da kullanıldığından TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince silah artırımı da yapılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, fiilin bölünmek suretiyle yazılı şekilde hem TCK’nin 86/1, 87/3 maddelerinden hüküm kurularak eksik ceza verilmesi ve hemde silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan ayrıca mahkumiyet kararı verilerek karışıklığa neden olunması,

e)Mahkemece yapılan yargılama sonunda, olayın oluş şeklinin "mağdur sanıklar ... ile ...'nin olay günü omuz atma meselesi sebebiyle tartıştıkları, mağdur sanık ...'ın tartışmadan sonra olay yerinden uzaklaşarak arkadaşları tanıklar ... ve ...'ı alarak Eski Terminal alanına gittiği ve burada mağdur sanık ...'ı bulduğu, tanıklar ... ve ...'ın, ... ile daha önceden tanışmaları sebebiyle olaya karışmadıkları, mağdur sanıklar ... ve ...'ın yeniden tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında mağdur sanık ...'ın mağdur sanık ...'a "seni yaşatmam" diyerek tehdit ettiği ve yumruk ile vurduğu,

mağdur sanık ...'ın da mağdur sanık ...'a yumruk vurarak karşılık verdiği" biçiminde dosya kapsamı ile uyumlu kabul edilmesine ve ... hakkında tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kasten yaralama suçundan ise şikayetten vazgeçme nedeni ile davanın düşürülmesine karar verilmesine rağmen sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

f)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanık ...’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,