Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/704 K.2019/8277

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Daireleri'nin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden (2/3) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 28.09.2017 tarih ve 2016/13415 Esas – 2017/11774 Karar sayılı bozma ilamından önce sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmadığı, söz konusu kararın yalnız sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği belirtildiği halde; bozma ilamından sonra kurulan hükümde, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkının ihlal edilmesi,