Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/7757 K.2019/17902

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında verilen hapis cezalarına yönelik olarak; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a) Müşteki ... hakkında İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 18.05.2015 tarihli raporda müştekinin yarlanmasın hem kemik kırığına neden olacak şekilde hem de duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde olduğunun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-a-son maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e 87/3. maddesi gereğince kırıktan hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayini,

b) Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun uzuvlarından birinin işlevinin sürekli azalması ve vücudunda hayati fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek şekilde kemik kırıklarının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözardı edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik ve sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik kasten yaralama eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar ile müştekiler arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanık ...'a ait eğlence mekanın önünde karşılaştıkları ve aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıkların üzerlerinde taşıdıkları 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan silahlarla müştekilere hedef gözeterek ateş ettikleri, olay yerinde farklı silahlardan atılma çok sayıda boş kovan ile mermi çekirdeğinin bulunduğu, müştekilerin birden fazla ateşli silah yaralanmasına maruz kaldıkları, sanıklardan İlhan'ın işveren, ...'in ise çalışan olduğu, birlikte hareket etmemeleri için bir sebebin bulunmadığı,

olayın gelişimi, olay yerinde bulunan kovan-mermi sayısı, müştekilerdeki isabet sayısı ve sanıkların arasındaki ilişki dikkate alındığında, sanıkların fikir ve eylem birliği içinde her iki müştekiye yönelik yaralama eylemini gerçekleştirdikleri anlaşılmakla, sanık ... hakkında müşteki ..., sanık ... hakkında da Adil'e yönelik silahla yaralama eylemleri nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.10.2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Daha önceden aralarında husumet bulunan sanıklar ... ile ...'in, müştekiler ... ve ... ile sanık ...'a ait içkili restoranın önünde karşılaştıkarı, aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanıkların müştekilere ateş etmek suretiyle yaraladıkları gerekçesiyle TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1 maddeleri gereğince cezalandırılmalarına sanık ... müşteki ...'a, sanık ...'in müşteki ...'e karşı yaralama suçlarından beraatlerine ilişkin verilen kararda;

Duruşma savcısı da olan temyiz savcısının 15.9.2015 tarihli 3 nolu celsedeki esas hakkında mütalasında sanıkların TCK'nin 86/1-3e 87/3, 29,54,63, 6136 sayılı Kanun'un 13/1 maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi talebinde bulunduğu, sanık ...'in TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-a-son maddeleri gereğince cezalandırılması talebinde bulunmadığı gibi mağdur ...'in duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olunduğuna dair herhangi bir beyanının ve talebinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

17.12.2015 tarihli temyiz dilekçesinde Cumhuriyet savcısı mütalasına uygun olarak sanıkların her iki mağdura karşı iştirak halinde suç işlediklerinden bahisle ve açıkça "sanık ...'nın Adil'e, sanık ... yönelik silahla yaralama eylemleri nedeniyle verilen beraat" kararlarının bozulması talebinde bulunmuş (yanlış olarak mağdurlar yer değiştirmiş) sanık ... Veysel Cengiz'in mağdura karşı yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararından dilekçesinde bahsetmemiş temyiz konusu da yapmamıştır.

Hükmün temyizen incelenebilmesi için süre ve istek koşulunun gerçekleşmesi gerekir (CMK'nin 291. maddesi) temyiz savcısı süresinde temyiz talebinde bulunmuş ancak sanık ...'in mağdur ...'e karşı işlediği yaralama suçu nedeniyle mütalası gibi talebine uygun olarak verilen mahkumiyet kararına karşı herhangi bir temyiz talebinde bulunmamıştır. Sadece dilekçesinde açıkça belirttiği, (mağdurları yanlış yazmak suretiyle) beraat kararlarını temyiz ettiğini belirtmiştir.

Temyiz talebinde bulunan kişinin Cumhuriyet savcısı olduğu nazara alındığında bilmediğinden de bahsedilemeyeceği kabul edilerek sanık ...'in müşteki ...'e yönelik mütalasına uygun olarak TCK'nin 86/1, 86/3-e 87/3 maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına karşı herhangi bir temyiz talebinin bulunmamasına rağmen, sadece beraat kararlarına yönelik sanık aleyhine olacak şekilde genişletilerek, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde bozma kararı verilemeyeceği düşüncesinde olduğumdan çoğunluğun (2) nolu bozma düşüncesine katılmıyorum.