Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/7843 K.2019/18448

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında müşteki ...'ya yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; kendi beyanına göre simitçilik mesleğini icra eden sanık ...'nin bulunduğu kafede müşteki ... ve arkadaşlarının da olduğu , müşteki ...'ın arkadaşlarından birinin müştekiye "simitçi gibi ne geziyon orada" diye seslendiği, simitçilerin küçümsendiğini düşünen sanık ...'nin "simitçiler hakkında ne diyorsun" şeklinde müştekinin arkadaşına cevap verdiği bunun üzerine aralarında çıkan sözlü tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve tarafların olayın başlangıcına ilişkin farklı beyanlarda bulunduğu anlaşılmakla.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesiyle TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi de nazara alınarak TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,