Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/8118 K.2019/16514

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kayseri Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/207 Esas ve 2004/152 Kararı incelendiğinde; 08.06.2005 tarihinde ek karar ile uyarlama yapıldığı, hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının yerine getirme tarihinin 07.10.2007 olduğu, infaz tarihinden itibaren üç yıl geçtikten sonra 01.01.2014 tarihinde dava konusu edilen suçun işlendiğinin anlaşılması karşısında, bu ilamın 58. madde uygulamasına esas alınması mümkün görülmediğinden; tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede açıkça talep edilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

2) Sanığın tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.05.2007 tarih, 2005/1322 Esas ve 2007/247 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesi gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla.

TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,