Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/8394 K.2019/17485

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında katılan ...'yı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılan ...'u kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Katılan ...'un soruşturma ve kovuşturma aşamasında dişinde kırık olduğuna dair beyanlarını doğrular ''dişinde kırık olduğunun ve kesin raporunun diş hekimince verilmesi gerektiğinin belirtir'' 01.01.2015 tarihli geçici raporunun bulunması karşında, katılanın tüm tedavi evrakları, film ve grafiler ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu alınmadan hüküm kurulması,

Kabule göre;

b) Adli Tıp kriterlerine göre diş kırıklarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve bu hususun hükme esas alınan 24.04.2018 tarihli adli raporda da belirtildiği üzere sanığın temel cezasının 5237 sayılı TCK 86/1 maddesi gereğince belirlenmesi yerine olayda uygulanma yeri bulunmayan TCK 86/2 maddesi uygulanarak sanığa eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve Esas 2014/140 - Karar 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,