Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/8512 K.2019/15586

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, ilk haksız hareket hareketin kimden geldiğinin belirlenemediğinden bahisle sanık lehine haksız tahrik indirimi yapıldığının belirtilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken,

TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince asgari hadden (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken.

(2/5) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında arttırım yapılırken, sanığın 1 yıl 15 ay hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay hapis cezası devamında TCK'nin 87/1-d maddesi gereği 1 kat arttırım yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 30 ay hapis cezası yerine 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına denilmiş ise de sonuç ceza doğru hesaplandığından ve yine kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak,

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.