Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/8532 K.2019/17045

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Hükmedilen netice cezanın türü ve hüküm tarihi itibariyle kanun yolu incelemesinin temyiz, inceleme merciinin Yargıtay olduğu anlaşılmakla, Ordu Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2015 tarih ve 2015/350 Değişik İş sayılı kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesinde yer alan seçimlik yaptırımlardan “adli para cezası” tercih edilerek, sanığın, TCK’nin 86/2, 86/3-e ve 62. maddeleri gereği neticeten 150 gün karşılığı adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilerek, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereği günlüğü “20,00 TL’den” paraya çevrilmek suretiyle “3.000,00 TL” adli para cezasına hükmedildiği.

5237 sayılı TCK’nin “Kısa Süreli Hapis Cezasına Seçenek Yaptırımlar” başlıklı 50. maddesinin 1. fıkrasına göre, söz konusu maddede yer alan seçenek yaptırımların kısa süreli hapis cezasına mahkumiyet halinde söz konusu olacağı, mahkemece yapılan yargılama neticesinde hükmedilen sonuç cezanın nev’i itibariyle seçenek tedbirlere çevrilmesinin yasal dayanaktan yoksun olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) TCK’nin 50/1-f maddesinde yer alan “gönüllülük koşulu” nedeniyle sanığa, kamuya yararlı bir işte çalışmayı kabul edip etmediği sorulmak ve sanığın beyanına göre karar vermek gerekirken, sanıktan bu konuda görüşü alınmadan uygulama yapılmak suretiyle TCK’nin 50/1-f maddesine muhalefet edilmesi,

3) Kanun yolu gösterilirken, sanık hakkında hükmolunan netice cezanın seçenek tedbir olması karşısında, hüküm tarihi itibariyle Yargıtay nezdinde, bir haftalık yasal süre içerisinde temyizi kabil olan karara karşı, “7 gün içerisinde Ordu Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde itiraz yolu açık olmak üzere” karar vermek suretiyle kanun yolu ve merciide yanılgıya neden olunması,