Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/8625 K.2019/17098

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın savunmasının alındığı ilk celsede diğer sanık ile ifadelerinin karıştırılması,

2) Olayın başlangıç aşamasını gören tanık bulunmamasına, sanıkların beyanlarında karşılıklı olarak ilk önce diğer tarafın kendisine hakaret ettiğini iddia etmelerine, olayın hangi tarafın haksız hareketi ile başladığının anlaşılamamasına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranında uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,

3) Sabıkasız olan sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan herhangi bir olumsuz hareketi bulunmaması karşısında bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından bahisle soyut ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,